Ondertitels

Minister Bourgeois wil dat de Vlaamse en Nederlandse omroepen elkaars programma’s (Witse, Flikken, Baantjer, …) niet meer ondertitelen.
Gelukkig gelooft Humo wel nog in ondertitels. Om kans te maken op een nieuw GPS-navigatietoestel wil ik best wel enkele ondertitels verzinnen. Dit zijn een aantal pogingen voor deze week:
1. Bont
2. Weigtwatchers
3. In de Flair
4. De ontknoping van Sara
5. Superhond
6. Bourgeois

En dit was mijn inzending bij het beeldfragment van vorige week:
Bloempje plukken 

Belga en de media (2)

Nog een voorbeeld van de verschraling van de media: copy-paste gebeurt blijkbaar niet alleen voor de korte Belgaberichten, maar ook voor grotere artikels en interviews.

Eergisteren las ik in Het Nieuwsblad een artikel waarin voetballer Daniel Van Buyten iets zegt over de Rode Duivels en over het handgebaar van Sterchele, iets wat zijn Bayern-ploegmaat Luca Toni (van wie Sterchele dit kopieerde) blijkbaar kon appreciëren.

Van Buyten: ‘Sterchele en Toni zouden shirts ruilen’

En wat lees ik daarnet op de website van Het Laatste Nieuws? Inderdaad een artikel waarin voetballer Daniel Van Buyten iets zegt over de Rode Duivels en over het handgebaar van Sterchele, iets wat zijn Bayern-ploegmaat Luca Toni (van wie Sterchele dit kopieerde) blijkbaar kon appreciëren.

Op een paar details na (in de eerste alinea’s) letterlijk dezelfde tekst!
Zoek de zeven verschillen zou ik zeggen. (als je er zoveel vindt, tenminste) :-)

Belga en de media

Naar aanleiding van vorig bericht heb ik de berichtgeving een beetje opgevolgd.

Doordat er een collega-journalist aan boord was wiens partner bij het nieuwsagentschap Belga werkt, was het nieuws nogal snel verspreid. Op de websites van een paar kranten verscheen dezelfde dag nog een bericht en de volgende dag stond het in de krant in de rubriek ‘meest gelezen op internet’.

Inhoudelijk waren er een paar schoonheidsfoutjes, zoals ‘toeristen‘. In se waren het allemaal professionals op weg naar een meerdaags congres.

Waar ik me meer aan stoor, is dat je overal hetzelfde bericht leest. In printmedia valt dit niet op, want uitgezonderd een aantal professionals, zijn er weinig mensen die dagelijks meer dan één krant lezen. Met het internet waar je in google een aantal begrippen intikt, is de kans groot dat er bij de eerste tien berichten vijf identiek zijn, met onderaan de vermelding (belga/eigen berichtgeving).

En dat ligt niet aan de Belgaberichtgeving, maar aan wat de verschillende redacties ermee aanvangen. Als ik het me nog wat kan herinneren uit mijn studieperiode, is Belga ontstaan als een soort telex-berichtgever, waar de redacties dan konden op voortbouwen.

In De Standaard vertelt Hans Cardyn, de verantwoordelijke van de redactie nieuwe media binnen Concentra, over de berichten van Belga: ‘Ze kunnen niet meteen op de site. We moeten ze eerst bewerken. Bovendien hebben alle krantensites dezelfde berichten op hun pagina’s doordat ze met Belga werken. Wij gaan dan ook op zoek naar berichten in de andere media in binnen- en buitenland die we mét bronvermelding overnemen. De Google reader vervangt bij ons Belga.”

Dan denk ik efkes: dit is de wereld op zijn kop. Investeer dan in bekwame mensen en zorg ervoor dat ze op basis van die Belga-berichten een verhaal kunnen maken dat je niet bij de concullega’s vindt. Maar het copy-paste verhaal dat ze nu hanteren zal waarschijnlijk goedkoper zijn.

 

“We hebben een technisch probleem”

Midden april vertrok ik met een gecharterde vlucht richting Rhodos (for professional reasons, jawel) vanuit Zaventem, ook wel bekend als Brussels Airport.  We waren nog niet goed boven Duitsland – dat konden we goed volgen op de schermen in het vliegtuig - toen de piloot het woord nam en zei: “Beste passagiers, zoals u wellicht al gezien hebt op de schermen, vliegen we terug richting Brussel. We hebben een technisch probleem, maar u hoeft zicht geen zorgen te maken.”

In quasi elke rampenfilm is die zinssnede het begin van het einde en mag de kijker al blij zijn dat er een held overleeft en – toevallig - ook de mooiste dame aan boord. Dat ik het hier nog kan vertellen, verhoogt mijn heldenstatus, als ik de filmlogica volg :)

Om een lang verhaal kort te maken: er was een barst in een van de cockpitruiten gekomen en de piloot wou geen risico nemen door verder te stijgen (wegens drukverschillen en extra kans op barsten). De landing verliep zonder problemen en om 8u45 waren we met een reservevliegtuig voor de tweede keer richting Rhodos vertrokken.

Pas achteraf heb ik van mensen die in de luchtvaart actief zijn geweest, dat een barst niet zoveel voorkomt en dat een landing met quasi volle tanks (en dus een overweighted landing) niet zo evident is en niet zonder risico.

Dit is wat er in de media van te vinden was:
Een Airbus 320 van Thomas Cook Airlines die op weg was naar Rhodos, is moeten terugkeren naar Brussel. Er was een barst in een ruit van de cockpit, zo bevestigt een woordvoerder van de touroperator. Het toestel was om 06.20 uur opgestegen vanuit Brussel richting Rhodos, met aan boord Belgische toeristen.

Barst in ruit
“Net na het opstijgen bemerkte de commandant dat de linkerruit van de cockpit was gebarsten. Het toestel is daarom teruggekeerd naar Brussel. De algemene procedure voorziet dat bij een barst in een ruit het risico bestaat op cabinedrukverlies en men daarom moet gaan landen”, aldus een woordvoerder van Thomas Cook.

Drukverschil
Volgens de zegsman kan zo’n barst ontstaan door het drukverschil. Omdat het toestel volgeladen was met brandstof, verliep de landing met een voorrangsprocedure. Dat houdt in dat het toestel voorrang krijgt bij het landen en een aantal voorzorgsmaatregelen gelden. De brandweer kwam er niet aan de pas.

Geen problemen
De landing verliep volgens de woordvoerder vlekkeloos. Er is nooit een dreiging voor de veiligheid van de passagiers geweest, luidt het nog. Thomas Cook had een vervangtoestel ter plaatse. De passagiers konden om 08.45 uur opnieuw de lucht in. (belga/adv)

Humo: Leve de Legende (deel 2)

De eerste stap naar eeuwige roem is gezet
Vorige week was ik net te laat om mijn inzending nog te kunnen doorsturen, maar deze week was ik er als de kippen bij om enkele hilarische onderschriften en tekstballonnen te verzinnen voor de foto in de rubriek ‘Leve De Legende’ op Humo The Wildsite. ‘Geslaagde inzendingen komen online én de allergrappigste verschijnen in Humo’, wordt beloofd! 

En ik heb er bij de foto van deze week al vier vijf (correctie op 16/1) online staan. Dit zijn de titels voor wie ze wil zoeken:
- Hoe zou het nog zijn met… Right said Fred
- De kleine BV-spotter
- Vermageren voor dummies
- JLD vergist zich van datum bij nieuwjaarsduik
- Nordic Walking populair bij Alzheimerpatiënten

Als ze niet meer bij Humo staan, dan zal ik ze hier wel posten.

Gehypet toestel is ‘Product van 2007′

Hoewel hij nog niet (officieel) in ons land te koop is, heben de lezers van De Standaard de iPhone van Apple op nummer één geplaatst in het lijstje ‘Product van 2007′. Dat Amerikaanse magazines (zoals Time) dit doen, daar kan ik nog inkomen. De iPhone is daar immers als beschikbaar. Hier nog niet en toch ging een derde van de 10.033 uitgebrachte stemmen naar de computertelefoon van Apple, staat er te lezen op de website van De Standaard. Een pluim voor de PR- en marketingafdeling van Apple. Ik dacht dat de lezers van De Standaard minder gevoelig waren voor hypes en marketingpraatjes. Meteen een studie case of thesisonderwerp voor marketingstudenten of voor aspirant-sociologen (die hypes en kuddegedrag bestuderen), denk ik dan.

Persoonlijk vind ik dat de Wii-spelconsole van Nintendo een invloedrijker product was het voorbije jaar en de titel ‘Product van het 2007′ verdient.

Humo: Leve de Legende

In Humo en op Humo The Wildsite verschijnt in de rubriek ‘Leve De Legende’ elke week een foto waarbij je hilarische onderschriften of tekstballonnen kan verzinnen. Geslaagde inzendingen komen online én de allergrappigste verschijnen in Humo, wordt beloofd! 

Deze week was ik echter – door verlof met de feestdagen – net te laat om mijn inzending nog te kunnen doorsturen. Ik wil de internetcommunity mijn vondst toch nog meegeven:

  

Burgerjournalistiek

Burgerjournalistiek: het is een van die trendy woorden. Sinds een tijdje kunnen lezers en kijkers (van respectievelijke kranten en commerciële televisieomroepen) via een SMS-berichtje nieuwsfeiten kenbaar maken. De redactie beslist vervolgens om er al dan niet een reporter of cameraploeg op af te sturen. Iedereen wordt dus een potentiële, betalende informant van de media (of dacht je dat die speciale SMS gratis was).Maar nu doet ook persagentschap Belga via een heuse radiocampagne en website een beroep op de opmerkzaamheid van de burgers. Wie iets ziet gebeuren en dat kan filmen, mag dat fragment doorsturen naar BelgaNewsTV. Het persagentschap verspreidt de beelden dan (voorlopig via enkele websites). 

En Pierre, wat hebben de inzenders gewonnen? Nada, noppes.
Inderdaad, je krijgt geen vergoeding van Belga.

In de FAQ vind je terug dat je geen vergoeding krijgt, wel de vermelding van je naam voor beelden die gebruikt worden in BelgaNewsTV. In de kleine lettertjes staat echter het volgende: “Elke Gebruiker staat door het versturen van beelden naar BelgaNewsTV zijn gebruiksrecht en eigendomsrecht op deze beelden af aan Belga.”
Dit betekent – volgens mijn interpretatie – dat je geen baas meer bent over je eigen werk. Je kan zonder de toestemming van Belga (en de eventueel bijbehorende gebruiksvergoeding) je eigen beelden zelf niet meer publiceren op je eigen videoblog, YouTube of deze op gelijk welke andere manier sharen met anderen. Dit gaat dus al een stap verder dan het melden van een nieuwsfeit zoals bij de SMS-dienst.

Verder staat er in de juridische bepaling: “Indien Belga de beelden van de Gebruiker gebruikt in een BelgaNewsTv videoreportage dan verbindt Belga zich ertoe om de naam van de Gebruiker te vermelden.”
Maar wat met deze naamsvermelding als BelgaNewsTV de beelden doorgeeft aan anderen (nieuwsdiensten openbare omroepen, internationaal bij belangrijk nieuws,…)?En krijgt Belga(NewsTV) hiervoor een vergoeding terwijl de inzender van het gebruikte videomateriaal geen financiële vergoeding krijgt?

Juridisch heeft Belga zich blijkbaar goed ingedekt, maar volgens mij maken ze (mis)bruik van de beperkte kennis bij de grote massa van auteursrecht. Eigenlijk is het soort diefstal, want als inzender heb je geen andere keus. Ofwel zend je je bijdrage in en doe je afstand van je eigendomsrecht. Ofwel behoud je dat laatste, maar dat kun je nergens in de juridische bepalingen van BelgaNewsTV aanduiden.
Als ik nieuws heb, zal ik het eerder posten op een eigen blog posten, dan dat anderen er geld aan verdienen.

Ik heb deze vragen aan BelgaNewsTV gesteld, maar heb hierop tot op heden nog geen antwoord gekregen.

Geen kerstgedoe? => Geen intro-gelul

Vandaag zat ik de wagen richting Nederland. Zoals gewoonlijk luister ik naar wat nieuws op Radio 1 en toevallig hoorde ik ook enkele flarden van het radio1-programma “Peeters & Pichal“. Dit is een soort Test-Aankoop, maar dan in een lightversie en ze specialiseren zich blijkbaar in van ‘non-issues’ nieuws te maken. Luchtige infotainment heet dat, maar dat verwacht je eerder bij Deckers en Ornelis dan op nieuwszender Radio1. Neem nu als voorbeeld de actie ‘Geen kerstgedoe’. Persoonlijk stoor ik mij daar niet aan, omdat de Sint in onze regio op 11 november al langskomt. Hebben ze daarentegen ooit actie gevoerd tegen Halloween, een puur commercieel gegeven om de periode tussen de schoolstart en de kerstperiode op te vangen? Ik kan me niet herinneren dat wij ooit ’trick or treat’-gewijs bij elk huis in de straat aanbelden. Laat staan dat er tot enkele jaren geleden kinderen uberhaupt over Halloween hadden gehoord of geleerd.

Vandaag nog zo’n non-issue: muziek in winkels. Opnieuw bellen ze een aantal mensen op, gaande van een verkoper van dergelijke muzieksystemen tot een dame die een stichting heeft tegen winkelmuziek. En wat gebeurt er telkens? Tot twee maal toe breekt Annemie Peeters een gesprek abrupt af met de woorden: “De intro is vol gebabbeld, bedankt” en “Ze beginnen te zingen, dankuwel“.

Waarom moeten radiopresentatoren nu altijd de intro volpraten tot de zanger(es) begint? Horen ze zich zo graag bezig? Denken ze dat zij het belangrijkste zijn?
Dit getuigt – zeker in de bewoording van Annemie Peeters – van weinig respect voor zowel de artiest als de gesprekspartner. Als gesprekspartner zou ik me ‘vulling’ voelen. En intro’s behoren vaak tot de meest pakkende momenten uit songs, waar artiesten soms enorm veel tijd in stoppen en op zitten te zwoegen tot er iets magistraals uit hun instrumenten komt. Denk maar aan ‘Light my fire’ van The Doors.

Dat ze een voorbeeld nemen aan de collega’s van Classic21, die zelfs midden in dag fragmenten uit concerten laten horen en waar je soms meer dan 10 minuten dezelfde song hoort zonder overbodige tussenkomst van de presentator. Zalig gewoon.

Misschien moeten we maar eens een internetpetitie opstarten à la ‘Geen kerstgedoe’: “Geen intro-gelul!”. Wie doet er mee?

Groot Dictee

Hmm, wat ik me nu net afvraag: zou het Groot Dictee vanavond ook ondertiteld worden voor doven en slechthorenden?