Zeveraars

Deze namiddag stond de uitgever naast mijn bureau met enkele van mijn teksten in de hand: “Bekijk het eerste woord op regel 9 eens.” Daar had ik blijkbaar ‘zeveraars’ geschreven. Nu zou dat an sich nog kunnen in een artikel maar in de zinssnede “(..) van zeveraars via energiezuinige IT-klimaatbeheersing, stroomverdeling- en UPS-systemen tot totaaloplossingen voor datacenters (..)” slaat dat nergens op.
Ik wist begot niet waarom ik dat woord had geschreven, maar het stond er duidelijk, zwart op wit. Na enig opzoekingswerk (in nota’s en persberichten) kwam ik al vrij snel tot de conclusie dat er ’serverracks’ moest staan. “Ik dacht al dat je geen zin meer in vehalen over dergelijke producten”, zie mijn uitgever nog al lachend verwijzend naar de tekst.

Wat was er nu gebeurd? Sinds deze week werken we met een Nederlandstalige versie van Staroffice 8. De gebruikelijke shortcut functies (replace, ignore, select all, …) die ik onder meer voor spellingscontrole in de vorige (Engelstalige) versie vaak toepaste, zijn nu blijkbaar met andere toetscombinaties te vormen. Het woord ’serverracks’ herkent de spellingscheck niet en de eerste suggestie die hij hiervoor geeft is…’zeveraars’.
Een verkeerde toetscombinatie kan dus rare gevolgen hebben

Drie- of viersterren journalist?

Gisteren een debatavond van de BJIT meegemaakt met als thema ‘de toekomst van de journalistiek’. In de zaal zowel uitgevers, journalisten als PR-mensen. Het was een soms pittig debat met punten waarover eensgezindheid was (de moderne journalist is multimediaal en kan zijn eigen foto’s nemen – op voorwaarde dat de afgeleverde foto’s kwalitatief zijn) en een aantal twistpunten (quid met de verloning, auteursrechten en statuten). Hier werd – naar mijn gevoel - door een aantal deelnemers te lang bij stilgestaan omdat dit een discussie op zich is.

Bloggen: power to the people?
Ook bloggen kwam ter sprake en daarvan weet men nog niet goed waar het naar evolueert en hoe men er moet op reageren. De meningen varieerden tussen ‘bloggers zijn de nieuwe opinionleaders’ en ‘bloggen is momenteel een hype’. Een van de vaak terugkomende stellingen over dit vrij jonge fenomeen was dat uiteindelijk de kwaliteit zal bovendrijven en mee zal bepalen wie er uiteindelijk ‘overleeft’. Een van de aanwezigen suggeerde om de internauten en lezers met een soort sterrensysteem artikels te laten quoteren op hun kwaliteit. Hierbij dacht ik nadien aan programma’s als Idool, StarAcademy, Steracteur Sterartiest, … Daar velt de professionele jury (met knowhow) een oordeel dat gebaseerd is op de kwaliteit van de deelnemers.  Maar het is uiteindelijk het publiek die – meestal via sms voting – de winnaar aanduidt en daar speelt populariteit een belangrijke rol. En de winnaar is meestal niet de keuze van de jury.

De politieke crisis: live vanuit Brugge

Zaterdagochtend 1 december mocht ik naar een ‘academische zitting’ over 50 jaar televisie en 25 jaar Philips televisie in Brugge. Vroeger was het enkel een productiesite, nu is het uitgegroeid tot een R&D-centrum waar de meest recente en hoogtechnologische televisies van Philips worden ontwikkeld (AmbiLight en het laatste paradepaardje Aurea met het actieve frame).
Voor diegenen die de Belgische politiek een beetje – zelfs van ver – volgen: op die bewuste zaterdag viel om 9u de deadline voor de onderhandelende partijen om hun antwoorden te geven op het ultimatum van formateur Leterme. Dat had ik tijdens de rit naar Brugge op Radio 1 gehoord.

De zitting begon om 10u en naast enkele lokale politici was ook Vlaams minister-president Kris Peeters aanwezig. Na een korte uiteenzetting over de geschiedenis van Philips Brugge gaf de directeur van de site het woord aan de minister-president. In zijn speech grapte minister Peeters nog dat hij het belangrijk vond om tijd vrij te maken voor deze verjaardag van Philips Brugge, maar dat hij toch constant in verbinding was met hogerhand (en hij verwees naar de twee gsm’s voor hem op tafel). En tijdens het bezoek aan het ontwikkelcentrum van Philips ging een van die gsm’s van de minister-president voor de eerste maal af. Hij zonderde zich af en kwam nadien al lachend terug bij de groep: “Ik zal jullie maar het nieuws in primeur brengen: CDH antwoordt om kwart over elf.” De rondleiding ging verder en een concullega journalist wees naar zijn uurwerk: “Kwart over elf is al voorbij.”
En inderdaad, net voor de receptie begon, rinkelde de gsm voor een tweede maal. Na een iets langer gesprek begaf de minister-president zich weer onder de genodigden. De lach was er nog maar dit keer kregen de aanwezigen geen update meer. Even later vertrok minister-president Peeters naar Brussel voor besprekingen.
Toen ik zelf enige tijd later in de wagen stapte, was ik net op tijd voor het middagnieuws. Met slechts één hoofdpunt: het ‘non’ van CDH.