Naar aanleiding van vorig bericht heb ik de berichtgeving een beetje opgevolgd.
Doordat er een collega-journalist aan boord was wiens partner bij het nieuwsagentschap Belga werkt, was het nieuws nogal snel verspreid. Op de websites van een paar kranten verscheen dezelfde dag nog een bericht en de volgende dag stond het in de krant in de rubriek ‘meest gelezen op internet’.
Inhoudelijk waren er een paar schoonheidsfoutjes, zoals ‘toeristen‘. In se waren het allemaal professionals op weg naar een meerdaags congres.
Waar ik me meer aan stoor, is dat je overal hetzelfde bericht leest. In printmedia valt dit niet op, want uitgezonderd een aantal professionals, zijn er weinig mensen die dagelijks meer dan één krant lezen. Met het internet waar je in google een aantal begrippen intikt, is de kans groot dat er bij de eerste tien berichten vijf identiek zijn, met onderaan de vermelding (belga/eigen berichtgeving).
En dat ligt niet aan de Belgaberichtgeving, maar aan wat de verschillende redacties ermee aanvangen. Als ik het me nog wat kan herinneren uit mijn studieperiode, is Belga ontstaan als een soort telex-berichtgever, waar de redacties dan konden op voortbouwen.
In De Standaard vertelt Hans Cardyn, de verantwoordelijke van de redactie nieuwe media binnen Concentra, over de berichten van Belga: ‘Ze kunnen niet meteen op de site. We moeten ze eerst bewerken. Bovendien hebben alle krantensites dezelfde berichten op hun pagina’s doordat ze met Belga werken. Wij gaan dan ook op zoek naar berichten in de andere media in binnen- en buitenland die we mét bronvermelding overnemen. De Google reader vervangt bij ons Belga.”
Dan denk ik efkes: dit is de wereld op zijn kop. Investeer dan in bekwame mensen en zorg ervoor dat ze op basis van die Belga-berichten een verhaal kunnen maken dat je niet bij de concullega’s vindt. Maar het copy-paste verhaal dat ze nu hanteren zal waarschijnlijk goedkoper zijn.
